كاپيتولاسيون ماخوذ از لغت kapitulation به معناي قراردادهايي است كه به موجب آن‌ها، شهروندان يك دولت در قلمرو دولتي ديگر از نظر امور حقوقي و كيفري، تابع قانون‌هاي كشور خود هستند و آن قانون‌ها را كنسول آن دولت در محل اجرا مي‌كند، از اين رو آن را در فارسي حق قضاوت كنسولي نيز گفته‌اند. روابط استعماري همواره حول محور «امتيازات»، شناسايي و تحليل شده‌اند. در ميان انواع امتيازات واگذارشده به قدرت‌هاي استعماري، كاپيتولاسيون اهميت ويژه‌اي دارد. سلب حق قضاوت، صريح‌ترين و شفاف‌ترين اقدام استعماري است كه بيان

نظريه‌پردازان سلطنت مستقل اقتدار مطلق پادشاه را از اقتدار مطلق پدر بر فرزندان قياس مي‌گرفتند و براي توجيه نظرخود به آيه‌هاي كتاب مقدس استناد مي‌كردند. پيشتر، گفتيم كه لاك استناد به آيه 12 از فصل بيستم سفر تكوين را كه در آن آمده بودكه به پدر و مادر خود احترام بگذار! به صورتي كه رابرت فيلمر جزئي از آيه را حذف كرده بود، موجه نمي‌داند. او بار ديگر، در فصل ششم، مي‌نويسدكه اگر تفسير به راي اين آيه مي‌توانست توجيهي براي اقتدار مطلق شاهان به دست دهد، ‌در اين صورت، موجب سستي بنيان سلطنت مي‌شد، زيرا، بر

در طي چند دهه گذشته و به ويژه از زمان جنگ شش روزه سال 1967، نقطه ثقل سياست خاورميانه‏اي ايالات متحده آمريكا، رابطه اين كشور با اسرائيل بوده است. تركيب حمايت بي‏دريغ از اسرائيل و تلاش‏هاي مرتبط با گسترش «دموكراسي» در سراسر اين منطقه، باعث برافروخته شدن افكار عمومي اعراب و دنياي اسلام شده و امنيت نه تنها آمريكا بلكه بقيه جهان را هم به خطر انداخته است. اين وضعيت در تاريخ سياسي آمريكا معادلي ندارد؛ چرا آمريكا امنيت خود و بسياري از متحدانش را به خاطر منافع يك دولت ديگر (اسرائيل) رها مي‏كند؟ ممكن است